CHAPTER 4

"Sige na nga," hindi nagdalawang-isip si Shaine. Umupo siya sa tabi ni Albert. "Anong pahina ba iyan?"

"Page 134," sagot ni Albert. Kinuha ni Shaine ang libro ni Albert sa Physics at binuklat ang libro sa nasabing pahina. Binasa niya ang nasabing leksyon at tinuruan niya si Albert.

Habang nagtuturo si Shaine, hindi mai-alis ni Albert ang kanyang tingin kay Shaine. Ang tingin niya kay Shaine ay napakamagiliw kung tutuusin.

"Oo naturuan na kita," sabi ni Shaine pagkatapos ng labin-limang minutong pagtuturo niya nito sa kanya. "Aalis na ako." Tumayo si Shaine at dali-daling umalis. Hindi niya narinig ang pagpigil ni Albert sa kanya.

Nang mawala na sa paningin ni Albert si Shaine, umupo siya sa upuan. Dito'y nilapitan siya ng isang kaibigan. "Sayang talaga at hindi mo naibigay sa kanya ang sulat mo," sabi ng kaibigan.

"Tama ka nga, Kiko," sagot ni Albert sa kaibigan. Binuklat ni Albert ang librong Physics sa pahinang 143 at dito may isang maliit na papel. Kinuha niya ang papel at pupunitin niya ito ngunit hindi niya magawang punitin ito. Kaya ibinalik niya ito sa libro.

Samantala si Shaine naman ay nakarating na rin sa kanyang silid-aralan. Naghihingal ito dahil tumatakbo ito. At tamang-tama namang wala pa ang guro niya. Umupo siya sa kanyang kinauupuan. "So, anong nangyari sa study lesson ninyo ni Albert?" tanong ni Liza na katabi lamang ni Shaine.

"Okay naman," sagot ni Shaine. Inilapag niya ang bag niya sa sahig. "Hindi ko alam kung nakikinig ba iyon sa akin."

"Bakit naman?" tanong ni Liza.

"Eh, palagi naman niya akong tinitigan," sabi ni Shaine.

"Ahh ganun pala," sabi ni Liza. "Shaine by the way, malapit na pala ang prominade."

"Oo nga pala, malapit na pala ang February 14!" napangiti si Shaine. Marahil ay excited siya sa prominade na iyon.

"So what are your plans?" tanong ni Liza. "Ako kasi magsusuot ako ng gown at mag-aaply ng makeup. Ikaw?"

"Well, hindi ko alam. Wala pa kasi akong susuotin pero... maybe a week before baka meron na."

"Okay," tumigil sandali si Liza at nagtanong. "Shaine, sino ba ang ka-partner mo sa prom?"

CHAPTER 3

Lumingon sa kanyang likuran si Shaine. At kitang-kita ng dalawang-mata niya na si Lisa pala ang pamilyar na boses na iyon. Inulit ni Lisa ang tanong niya kay Shaine. Hindi malaman ni Shaine kung ano ang isasagot niya sa kaibigan ngunit dali-dali siyang gumawa ng sagot.

"Wala ito," sabi ni Shaine. "May naalala lang ako." Ngunit ang kaibigan ay halatang hindi kumbinsido sa sinabi ng kaibigan. "Totoo talaga," sabi ni Shaine.

"Sige na nga," sa wakas ay nakumbinsi rin siya.

"Bakit ka pala nandito?" tanong ni Shaine. Sinagot naman ito ni Lisa.

"Hinahanap ka kasi ni Albert kasi magpapaturo iyon... sa iyo ng English," sabi ni Lisa.

"Magpapaturo na naman!" nabigla si Shaine. "Noong isang linggo lang...nagpaturo siya. Pero ngayon na naman." Nagtaka si Lisa sa inasal ng kaibigan.

"Bakit? Ayaw mo ba siyang turuan?" tanong ni Lisa kay Shaine.

"Hindi naman sa ganoon, Liz. Pero ayaw ko talaga siyang turuan ngayon kasi nakakapagod," paliwanag ni Shaine sa kaibigan.

"Nakakapagod? Eh, ikaw iyung ngiti ng ngiti kanina diyan," sabi ni Lisa. "At tapos, pagod ka?" Nag-usisa pa si Lisa. "Bakit sino nga ba ang naalala mo at nangitian mo?"

Hindi mapakali si Shaine sa tanong ni Lisa. Hindi niya alam kung ano ang sasagutin.

"Ano? Sino ang ningigitian mo diyan?" tanong ni Lisa.

"Sige na nga, tuturuan ko na si Albert," sabi ni Shaine at sabay paalis kay Lisa.

"Shaine! Shaine!" sumigaw ang kaibigan.

"Bakit?" tanong ni Shaine. Lumingon si Shaine.

"Nasa canteen si Albert. Hindi diyan ang daan sa canteen," sabi ni Lisa. Tinuro niya ang kanan.

Nagkamali si Shaine. Hindi niya namalayan o nakalimutan lang niya na ang canteen ay nasa kanan ng paaralan. Lumakad si Shaine sa kanan at pumunta sa canteen.

Nang marating ang canteen, hinanap niya kaagad si Albert. At nakita naman niya ito na nasa hulihan ng canteen.

"Ano na naman ngayon, Albert?" tanong ni Shaine sa kausap.

"Shaine... may test kasi ako ngayong Lunes sa Physics. Maari bang magpaturo sa iyo?" tanong ni Albert.

CHAPTER 2

Lumapit si Sir ALbert upang kunin ag bolang tumatalbog. Habang papalapit ang guro, hindi makagalaw si Shaine. At nang nasa harapan na niya ang guro, parang naninigas ang katawang ni Shaine.

"Shaine," pangumusta ng guro. "Anong ang ginagawa mo rito?" Kinuha ng guro ang bola at sabay umupo sa tabi ni Shaine.

"Ano ang gagawin ko?" tanong ni Shaine sa sarili niya. Itinago ni SHaine ang kanyang nararamdaman at pilit na di-maapektuhan. Hindi niya ipinahalata at bagkus, pinakita niya na okey siya.

"Wala sir. Tahimik kasi rito...gusto kong mag-aral dito," sagot ni Shaine sa tanong ni Sir Albert.

"Ganun ba?" ang nasabi ni Sir Albert. Isinandig ni Sir Albert ang sarili sa upuan. ANg kanyang braso ay naka-straight at suporta para sa kanyang buong katawan. Marahil, dahil sa kapaguran nito. Naipikit ni SIr ALbert ang kanyang mga mata. At si Shaine, ipinakong tingin niya ang kanyang mata sa kanyang katabi. ANg mukha nito, mula noon, ang mga nakapikit na mga mata nito, ang matangos na ilong nito at ang mamula-mula't manipis na labi.

Nang buksan ni Sir Albert ang kanyang mga mata, dali-daling ipinukol ni SHaine ang kanyang mga mata sa ibang direkson.

"Shaine, may panyo ka ba?" tanong ni Sir Albert.

"Meron po, sir," sabi ni Shaine sabay dukot ng panyo mula sa bulsa ng kanyang palda. Ibinigay niya ito kay Sir Albert. Umupo nang tuwid si Sir Albert at ipinunas niya ang panyo ni Shaine sa kanyang noo at kamay.

"Pasensya ka na, Shaine," humingi ng paumanhin si Sir Albert. Wala kasi akong dalang panyo."

"Okey lang iyon, sir," sabi ni Shaine.

"Lalabhan ko na lang ang panyo mo," tumayo si Sir Albert. HIndi na nagsalita si Shaine. Umalis si Sir Albert at si Shaine ay napagbuntong-hinnga. Halata rin na kinikilig siya at nakangiti pa.


"Bakit nakangiti ka diyan?" tanong ng isang pamilyar na boses sa likod ni Shaine.

SOMEONE LIKE YOU

Hindi malaman ni SHaine kung ano ang sumasapi sa kanya kung nakikita nya si SIr Albert. Ang isipan niya ay lumilipad at hindi halos makapagsalita kung ang nasabing guro ay malapit lang sa kanya.

"Alam mo, SHaine... one word lang naman iyang nararamdaman mo, eh," sabi ng kaibigan ni SHaine na si Lisa, isang tanghalian sa canteen.

"Anong one word na iyan?" tanong ni Shaine na curious sa sinabi ng kaibigan.

"CRUSH," isang mahina ngunit halatang kinikilig na bigkasin ito ni Lisa.

Nabigla si Shaine. "Crush? Kailan ko pa nagustuhan si Sir Albert?" sabi ni SHaine na itinatanggi ito.

"Hoy, halata na po iyan. You can't tell a lie to me," sabi ni Lisa. "Ano naman iyang pag lumalapit si Sir ALbert ay hindi ka makagalaw. At tapos..." Tumigil sandali si Lisa at tumingin sa mga mata ni Shaine. "Nakikita ko sa mga mata na tuwang-tuwa ka na pinag-uusapan natin siya."

"Lisa, wala nmana iyon.Admiration lang talaga at iyun lang," pabulaanan ni Shaine.

"Admiration?" nagtataka si LIsa.

"Oo. Ang gwapo kaya ni SIr, ang tangkad at ang talino nun," sagot ni Shaine sabay tayo sa kanyang kinauupuan. Pinagtakhan ito ni Lisa.

"Hoy, Shaine. Saan ka pupunta?" tanong ni Lisa.

"Pupunta ako sa isang tahimik na lugar na hindi ka kasama," sagot ni Shaine at sabay umalis.

"Whatever, Shaine. Still, you can't hide to me something," pinagpatuloy sa pagkain si Lisa.


Pumunta si Shaine sa basketball court na may di-kalayuan sa canteen. Nang marating ang nasabing basketball court, umupo siya sa bleachers. Napakatahimik ng court at mabilang-daliri lamang ang mga nandoon. Sa court na nasa harap niya, may isang lalaki na naglalaro ng basketball. Tiningnan ni SHaine kung sino ang naglalaro sa harapan niya at nagulat lamang siya kung sino ang naglalaro.

"Sir Albert..." ang tanging nasabi niya nang makilala ang taong naglalaro ng basketball. Hindi mapakali si Shaine at natataranda. Kinakabahan ng makita ang guro na tumatakbo habang nag-dridribol ng bola. NAng malapit na siya sa ring, tumalon ito at ipinasok ang bola sa ring. Tumalbog ang bola at palapit ito kay Shaine kay mas lalong kinakabahan ang dalaga. Ang tunog ng talbog ng bola ay parang ingay ng talbog ng puso niya. Is this admiration?